၁၅ဒီဂရီ ဆိုတဲ႔ အတြင္းေထာင္႔ထဲ ၁နာရီ ျပိဳက် ...
အတၱ ဆိုတာျဖစ္ဖို႔ " ငါ႔ " တစ္လံုးပဲလိုတယ္
ဘ၀ ဆိုတဲ႔ အစိတ္အပိုင္း တစ္ခု ပ်က္ / ရပ္ / သြား တစ္ဗီဇနာအတြင္း . . . .
ပံုေသနည္း
ကၽြန္ေတာ္ဖြင္႔ခဲ႔ရေသာ ျမိဳ႔ျပ၏တံခါးမ်ား
ျမိဳ႕ပ်က္တံတားတစ္စင္းရဲ႔နံရံမွာ
ကာရန္မပါတဲ႔စကားတြ အဆိပ္သင္႔ေနတယ္
အေရွ႔ကိုသြားဖို႔ စုတ္ျဖဲခံရတဲ႔ ရက္စြဲတစ္ခု
သူ႔နံေဘးမွာ တြဲလြဲခိုလို႔
သူလဲ ေလေတြကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ရွူခဲ႔ဖူးပံုပဲ
ဘာဆိုဘာမွ အေရးမၾကီးတဲ႔ ပံုစံနဲ႔
ခဏ ခဏ ေဝ႔ဝိုက္က်လာတဲ႔ ဆႏၵေတြသပ္သပ္တင္ရင္း
ငါ႔လက္ၾကားက သိကၡာေတြ ပါးပါးလာတယ္
သူလိုငါလို အတၱေတြ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ လင္းတာတယ္
ဒီအတၱေတြ တိုက္ခၽြတ္ေဆးဖို႔ေတာ႔
ဒီျပကၡဒိန္က ဆုတ္ျဖဲဖို႔မလံုေလာက္ေသးဘူး
ေဟာ ...
ကၽြန္ေတာ္အခုေနတဲ႔ျမိဳ႕ျပၾကီးေပါ႔
ေမတၱာေခါင္ .. အျပံဳးရွားရပ္၀န္း ..
အျမဲတမ္း အေတြးေတြေခါင္ေနတယ္
ျမိဳ႔ျပေပၚကေန ကၽြန္ေတာ္ ႏိုးထတဲ႔ မနက္မွာ
ေစာေစာစီးစီးပဲ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ကထ ထြက္တယ္
လည္ေခ်ာင္းထဲက ေကာ္ဖီ ခါးခါးကို
ေဆးေပါ႔လိပ္ အေငြ႔ေတြနဲ႔ ေမ်ာေမ်ာခ် ရင္း
လက္ထဲက ဘ၀ ကလွုပ္လွုပ္ လွုပ္လွုပ္နဲ႔
တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ [ ခဏအတြင္းမွာ ]
ျပိဳလဲဖို႔ အတြက္
ခလုပ္ႏွိပ္ျပီးသား မိုင္းတစ္လံုးလို ပါလာတယ္
ျမစ္ေရၾကီးတယ္ ၊ မိုးေခါင္ေရရွားတယ္ ၊ ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္ေသတယ္
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမိဳ႕စြန္က မီးတိုင္ေတြ
ညေနဆို မွိန္မွိန္ေလးလင္းလင္းလာတယ္
မီးတိုင္ရဲ႔ တစ္ခ်က္ခ်င္း အလင္းကိုေရာရင္း
ငါ နဲ႔ ငါ႔စကားလံုးေတြ အရက္ျဖဴကိုျမည္းတယ္ ...
ျပင္းရွရွနဲ႔ စကားလံုးေတြ တစိမ္႔စိမ္႔လွတယ္
တစ္ခ်ိဳ႕က မီးမိွန္မိွန္ေအာက္မွာ ဘဝ ေတြကို ျမည္းၾကတယ္ ..
ဒီျမိဳ႕ျပမွာ အားလံုးပံုမွန္ပဲ စီး၀င္သြားတယ္ ..
ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္
ေက်ာင္းသားတစ္လွည္႔ အလုပ္သမား တစ္လွည္႔ ျဖစ္တယ္
ငါမၾကိဳက္တဲ႔ အနီေရာင္၀တ္တဲ႔ နံပါတ္ (7) ေတာ႔မဟုတ္ဘူး ...
အျမဲေတာ႔ ေကာ္လာေထာင္တယ္
ဒါေပမဲ႔ ေကာ္လာက ငါ႔ဘ၀လိုပဲ အျမဲ ေခါက္ရိုးက်ိဳးက်လာတယ္
ညအိပ္ခ်င္မွ အိပ္မယ္ မနက္ဆို ( ၇ ) နာရီမွာထတယ္
မထခ်င္ဘူး .......
(၇) နာရီ မွာပဲထရတယ္
ခပ္ကုတ္ကုတ္ဆိုင္ရဲ႔ေထာင္က်က် စားပြဲတစ္လံုးမွာ
တစ္ေယာက္တည္းရန္ျဖစ္လို႔ေကာင္းတယ္
" ငါမွန္တယ္ "
" ငါမမွားဘူးကြ "
"မင္းကဗ်ာမွာ သီအိုရီ မပါဘူး "
" မင္းကဗ်ာမွာေရာ ကာလာစံုလို႔လား"
ျပီး .....
ေရေႏြးတစ္ခြက္ေမာ႔ခ်
မ်က္ႏွာဖံုးႏြမ္းႏြမ္းကို စြပ္ခ်ရင္း
ကာလာစံုၾကားတိုး၀င္ခဲ႔ ေပါ႔
ကၽြန္ေတာ္တြန္းတြန္း တင္ေနရတဲ႔ ဘ၀တစ္ခု အတြက္ .......
အေမွာင္မပါဘူး လင္းလင္းထင္းထင္းမွာ
ကံဆိုတာ ကို ခဏ ခဏ ဝင္ေဆာင္႔တယ္
ရပ္ေနတဲ႔ အေတြးေတြနဲ႔ အဲဒီ ေနရာမွာ
တစ္ခ်ိန္က အသစ္ျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို
အေတြးအေဟာင္းေတြနဲ႔
ႏွုတ္ခမ္းေတြ အလ်ားလိုက္ဆြဲဆန္႔ ၾကရင္း ျပန္ေတြ႔တယ္
တဆိတ္.....
ေပါ႔အိလြန္းသား ... စကားတစ္ခြန္းမွမဆိုဘူး
သူ႔ေဘးက လြယ္အိပ္လို
အရင္ကအတိုင္း ကန္႔လန္႔ပဲထြက္သြားတယ္
( ျမိဳ႕ျပ မွာဒီလိုပဲ .. ခဏခဏ ဝင္တိုက္ၾကတယ္)
ကဗ်ာဆရာေတြ စကားလံုးေတြတိုက္ၾကတယ္
ကၽြန္ေတာ္႔တို႔ ဘယ္သူမွန္းမသိ ပါပဲ လူလူခ်င္းဝင္တိုက္ၾကတယ္
တစ္ခ်ိဳ႕ ... ဘီယာခြက္ခ်င္းတိုက္ၾကတယ္
တစ္ခ်ိဳ႕ ... ဘဝေတြခ်င္းတိုက္ၾကတယ္
ေနာက္ ... ဘာကိုမွ မေရရာဘူး
အားလံုးထထြက္သြားၾကတယ္ ...
ရပ္မယ္႔ေနရာ တစ္ေယာက္မွမတူဘူး
ကၽြန္ေတာ္႔ ဆြဲရပ္ထားခဲ႔တဲ႔ ေနရာမွာ
ကဗ်ာစာရြက္အေဟာင္းေတြရွိမယ္
ခဲပန္းခ်ီ ေတြဖ်က္ရာပါတယ္
အခုေဟာင္းသြားတဲ႔ ကဗ်ာစာအုပ္အသစ္ေတြပါတယ္
ခဲတံတိုတစ္ေခ်ာင္းပါတယ္
ဖက္ၾကမ္း တစ္လိပ္ပါမယ္
အဲဒါေတြကို ကၽြန္ေတာ္ ညစာ အျဖစ္စားတယ္
ကၽြန္ေတာ္႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ခ်ိဳ႕ .. ဒီလိုပဲစားၾကတယ္
ေဘးလူေတြၾကည္႔ရင္ တစ္ေယာက္မွပံုမလာဘူး
မာန နဲ႔ စကားလံုးေတြ ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ျဖစ္လိုျဖစ္
စကားလံုးေတြ လုလုစားၾကတယ္
အိပ္မက္ပ်ိဳကို ကၽြန္ေတာ္ ေမြးတယ္
အိပ္မက္ေတြ မခ်ိဳခဲ႔ပါဘူး
ခဏခဏ
အတိတ္နဲ႔ အနာဂါတ္ကို ပိတ္ျပီ အိပ္ခဲ႔ရတယ္
....................................................................
ကၽြန္ေတာ္ တံခါးေတာ္ေတာ္မ်ား ဖြင္႔ခဲ႔တယ္
ပတၱာေတြ တအီအီနဲ႔
ေလးေလးပင္ပင္ ပြင္႔ခဲ႔တယ္ ...
ခရီးထြက္ျခင္း
ဘ၀ဆိုတဲ႔ အိတ္တစ္လံုးရွိတယ္
ဒီအိတ္ကိုမဖြင္႔ပဲ
ဆႏၵေတြ ေခါက္ထည႔္လို႔မရဘူး
လိုလိုမည္မည္ မာနကို
ထုတ္ရလြယ္ေအာင္ေနာက္ဆံုးမွထည္႔မလား
အေမာေျပေသာက္စရာ မိသားစုတစ္ခုပါမယ္
အစာေျပစားဖို႔ နိတိ ေတြေတာ႔ေမ႔လို႔မျဖစ္ဖူး
အသိ္နဲ႔ အတတ္ကိုထည္႔ဖို႔လည္းေနရာ ခ်န္ရမယ္
ကၽြန္ေတာ္ မ်က္ႏွာဖံုးေတြေတာ႔ ထားခဲ႔မယ္
လုိမွ၀ယ္တပ္တာေပါ႔
ေနာက္ဆံုး ဖိနပ္ၾကိဳးခိုင္ခိုင္ခ်ည္ထား
ခရီးထြက္မယ္
ကဲ ... မိတ္ေဆြ
ဖိနပ္ၾကိဳးခ်ည္ျပီးျပီလား
အိပ္မက္မဲ႔ သန္းေခါင္မြန္းလြဲ ၂ နာရီ
အင္း .. ဟုတ္တယ္ မယ္ခ်ိဳ
ဒီည ငါ . . . ကစင္ကလ်ားနဲ႔ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္လြင္႔က်
အလြမ္း ဆင္တူရိုးမွားေတြ တိုးထြက္ရင္း ... ထိုးထြက္ရင္း
ငါ႔ ညာလက္က နာရီထဲမွာ စကၠန္႔ေတြ ခုန္ခုန္တက္သြားတယ္
ငါ စကားလံုးေတြ ငတ္ငတ္လာတယ္
မင္း ငါရင္ထဲ ခဏလာခဲ႔ပါလား
ငါ အိပ္မက္မွာ ပန္းမပြင္႔တာၾကာေပါ႔
ငါဒီည မင္းဓါတ္ပံုကိုဖတ္တယ္ . . . မယ္ခ်ိဳ
အကၡရာေတြ က်ိဳးက်ိဳးေၾကေၾကနဲ႔
ကဗ်ာျဖစ္ဖူးတယ္ . . . ကာရန္မပါဘူး
သီခ်င္းေအာ္ဆိုတယ္ . . . ရင္ဘတ္ကိုဖိထားမယ္
ေဆးလိပ္ဖြာတယ္ . . . မင္းမၾကိဳက္ဘူး
ေဆးလိပ္ေငြ႔လို ငါလြင္႔သြားတယ္ . . . မင္းငါ႔ အေတြးထဲေရာက္တယ္
ရပ္ထားပါ ..
ခဏျဖစ္ျဖစ္ ရပ္ထားပါ
ညကေမွာင္တယ္ .. ေမွာင္တယ္
ငါ႔ကို ေရတစ္ခြက္ေပးပါ
ျဖစ္ႏိုင္ရင္ က်ိဳခ်က္မေနပါနဲ႔
မယ္ခ်ိဳ . . .
မင္းနဲ႔ ငါ႔ၾကားက ၾကိဳးကို ေက်းဇူးျပဳျပီး ဒီအတိုင္းထားပါ
ငါဆႏၵေတြက ဒီၾကိဳးမရွိရင္ က်ိဳးက်မယ္
တျဖည္းျဖည္းခ်မ္းလာျပီ
ေဟာဒီစိတ္က မအိပ္ခ်င္ဘူး . . .
မယ္ခ်ိဳ . . . မင္းအျပံဳးေတြ လွတယ္
ေဟာဒီစိတ္က မအိပ္ခ်င္ဘူး
ၾကယ္ေတြ ပြင္႔ေနတယ္
ရပ္ထားပါ ..
ခဏျဖစ္ျဖစ္ ရပ္ထားပါ
ဒီခဏကို ခဏျဖစ္ျဖစ္ရပ္ထားေပးပါ . . . .
စကားလံုး ထိမွန္ခဲ႔၍ . . . ေသသည္
ဟုတ္ပါတယ္ . . .
သူမ အျပံဳးေတြလည္းလွပါသည္
ကၽြန္ေတာ္႔ ဥယ်ာဥ္ ၏ ပန္းမ်ား ေမႊးခဲ႔သည္
ညဆိုတာေတြလည္းေမွာင္ခဲ႔ပါသည္
အၾကိမ္ၾကိမ္တမ္းတခဲ႔ပါသည္
တျဖည္းျဖည္းျဖင္႔ေ၀းခဲ႔သည္ ................
သူမအျပံဳးေတြမွာ
မာနမ်ားစြန္း၏
တစ္ခါတစ္ခါကၽြန္ေတာ္႔ကိုရူးေစသည္
သူမေၾကာင္႔ကဗ်ာတစ္ပုဒ္စ ႏွစ္ပုဒ္စ ျဖစ္ဖူးသည္
သူမလိုပဲ ကဗ်ာမ်ားကလည္းလွပါသည္
ကဗ်ာထဲမွ မာနမ်ားေၾကာင္႔ကၽြန္ေတာ္ရူးပါသည္ . . .
သူမသည္ ... ပန္းတစ္ပြင္႔ျဖစ္ပါသည္
ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ထြန္ယက္စိုက္ပ်ိဳးခဲ႔သည္
ေရေလာင္းေပါင္းသင္ခဲ႔ပါ၏
ကၽြန္ေတာ္႔ဥယ်ာဥ္သည္ သူမေၾကာင္႔လွခဲ႔ပါသည္
ကၽြန္ေတာ္ ကဗ်ာသည္လည္း ပန္းတစ္ပြင္႔ျဖစ္ပါသည္
ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ပဲ ထြန္ယက္စိုက္ပ်ိဳးခဲ႔ပါ၏
သူမနည္းတူ အားလံုးပဲလွၾက .. ေမႊးၾကပါသည္
ကၽြန္ေတာ္႔ဘ၀ျဖစ္ခဲ႔ပါသည္
သူမသာပိုင္ခဲ႔ပါသည္
သူမကိုသာပိုင္ခ်င္ခဲ႔ပါသည္
ထို႔ေၾကာင္႔ ကၽြန္ေတာ္႔ညေတြ အရမ္းေမွာင္ခဲ႔ပါသည္
ကၽြန္ေတာ္႔ညေတြဟာ ၾကယ္မလင္းတဲ႔ ပန္းခ်ီတစ္ခ်ပ္ျဖစ္သည္
ၾကယ္မလင္းတဲ႔ ညအတြက္ လတစ္စင္းေတာ႔ပိုင္ခ်င္ပါသည္
တိုး၍ တိုး၍ေမွာင္ခဲ႔သည္
ကၽြန္ေတာ္ပိုင္ေသာ ဘ၀ တစ္စိပ္တစ္ပိုင္းမ် ျဖစ္ပါသည္
ေရရြတ္ခဲ႔သည္ .. ညည္းဆိုခဲ႔သည္
သူမသည္ ပန္းသီခ်င္းသည္ တစ္ဦးေလာ
သူမေတးတို႔သည္ ...
တစ္ခါတစ္ခါ ပြင္႔ဖတ္တို႔ျဖင္႔ေႏြးလ်သည္
တစ္ခါတစ္ခါ ရနံ႔တို႔ျဖင့္ ေမႊးလ်သည္
တစ္ခါတစ္ခါ ႏြယ္တို႔ျဖင့္ ရစ္ကုန္၏
တစ္ခါတစ္ခါ ဆူးတို႔ျဖင္႔ ထုိးစိုက္ထြက္ခဲ႔သည္
တမ္းတေနပါေသးသည္
ကၽြန္ေတာ႔ဥယ်ာဥ္ေပၚ ပန္းသီခ်င္းတို႔ ၾကဲခဲ႔ပံုကိုေပါ႔
အဲဒီပန္းခ်ီမွာ မာနေတြ တဖိတ္ဖိတ္ထေနသည္
ဟုတ္ကဲ႔...
ဒီလိုနဲ႔ ေ၀းခဲ႔ပါသည္
သူမ စကားလံုးေတြကာရန္မပါခဲ႔ပါ
ကၽြန္ေတာ္႔ကဗ်ာမ်ား ကာရန္မပါခဲ႔ပါ
သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္႔ကဗ်ာေၾကာင္႔ သူမလွခဲ႔ပါသည္
သူမ စကားလံုးတို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ေသခဲ႔ပါသည္
(ဆူးမ်ားရစ္ပတ္ေသာ ပန္းစကားတို႔ ထိမွန္ခဲ႔ပါသည္)
ကၽြန္ေတာ္႔ရင္ သည္ ေဟာင္းေလာင္းပြင္႔လ်က္ ..............
~~ ၁၂ နာရီ မိနစ္ ၃၀ မိုးရြာၿပီးေနာက္ ~~
ကၽြန္ေတာ္႔ကိုယ္ေပၚကို ေရေငြ႕က ပါးပါးေလးျခံဳထားတယ္
သူျပဳတ္မက်ေသးခင္မွာပဲ စာရြက္ေပၚ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္တယ္
(ထံုးစံအတိုင္းပဲ)
လမ္းေပၚမွာ ေရကြက္ေတြေတြ႔တယ္
စာရြက္ေပၚမွာ မင္စက္ေတြေတြ႔တယ္
ခပ္သြန္ခ်တယ္ ... နည္းနည္း စီးထြက္သြားတယ္ ...
စာရြက္ေပၚမွာ ဘယ္ကေန ညာကို တစ္ေၾကာင္းခ်င္း ထြက္သြားတယ္ ..
( အားလံုး ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါးပဲ )
H2O ေသာက္လို႔ရတယ္
[ ေျပာၾကည္႔ပါ ....
ဒီေန႔ ဘာေန႔ျဖစ္မလဲ ဒီေန႔က အေရွ႕ပဲသြားတယ္ ..
ေနာက္ကို ျပန္လွည္႔မၾကည္႔ဘူး
ဘာမွ အနည္မထိုင္ရေသးဘူး .... ကမ္းပါးေတာ႔ျပိဳခဲ႔ျပီ ]
ေန႔လည္တစ္ခုပါ ..ၾကယ္မလင္းဘူး
ထူးထူးျခားျခား အေတြးေတြ လင္းေနတယ္ ...
ကၽြန္ေတာ္႔ ကို ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ျခံဳဖို႔ ေရေငြ႔ေပၚ အေတြး အုပ္ထားတယ္
ထူထူထဲထဲ အေတြးေတြ စာရြက္ေပၚမွာ တြန္႔တြန္႔ေလး ေခြေနတယ္
တတိယလမ္း ေလွ်ာက္တက္ရင္ လမ္းျဖစ္တယ္ ။ ။
ေဘးမွာ ဘာမွမပါဘူး
မိုးက သူတစ္ေယာက္တည္း ဆင္းျပီး
သူတစ္ေယာက္တည္း ျပန္တက္သြားတယ္
( ပံုစံေတာ႔ကြဲမယ္ )
ဘယ္ၾကည္႔ပါ .. ညာၾကည္႔ ပါ ... ဘယ္ျပန္ၾကည္႔ပါ
(ေဘးလူေတြေအာ္မယ္) ဘယ္မွမၾကည္႔ဘူး ကဗ်ာဆရာ ပဲ
ကၽြန္ေတာ႔္ ကိုယ္ထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္႔ကိုေတြ႔တယ္
မုတ္သုန္သံေတြ လင္းလို႔
( ကၽြန္ေတာ္႔ကန္မွာ ၾကယ္ေတြမပြင္႔ဘူး )
သက္တန္႔ေတာ႔ ခူးလို႔ရမယ္ ။ ။
![Photobucket](http://i198.photobucket.com/albums/aa237/xnicccez/RainyDayCentralPark-tight.jpg)
--- အဲဒီအိမ္ေလး ဖ်ားေနတယ္ ---
စက္လံုးျခမ္းႏြမ္းႏြမ္းေတြ
စုတ္ခ်က္ေတြ ျပင္းျပင္းပဲ ..........
ထုတ္တန္းေတြေပၚ မညီမညာစီေနတယ္
သူ႔တစ္လံုးစာဘဝကို တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ ဖိအုပ္လို႔
ေခါင္တိုင္ေတြက နိမ္႔နိမ္႔ရယ္
အဖံုးမပါတဲ႔ မီးအိမ္အိုက တြဲလဲခို
ပိုးမွ်င္ေတြ ရွုပ္လို႔ ........
တစ္ခါတစ္ခါ အေမွာင္သံေတြ ကပ္ကပ္ပါလာတယ္
ညေတြမွာဆို ၾကယ္ေတြ ခိုဝင္တယ္
လုလု ယက္ယက္ ...
သူျပတင္းေတြ မဖြင္႔လည္းပြင္႔ .. ဖြင္႔လည္းပြင္႔
တိုးေခြ႔ဝင္လာတဲ႔ ေလေတြက
သူကို ပြတ္သပ္ေခ်ာ႔သိပ္ .. ကေလးတစ္ေယာက္လိုေပါ႔
သူ႔ေရကျပင္ေလး
အားလံုးကို တဆင္႔ တြန္းတြန္းတင္ေပးေနတယ္
အခါခါ မ်ိဳခ်ထားတဲ႔ အိပ္မက္ခါးခါးေတြ
သူ႔ရင္ေတြ ျပင္းျပင္းပဲ ပူေနတယ္
ဒါေပမဲ႔ ......
လိုက္ကာေတြ အခါခါ လပ္သြားတိုင္း
သူ႔မာနေတြ ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္နဲ႔
အျပင္မွာ ရာသီမေကာင္းဘူး
သူ႔ကိုသူ မာနေတြ ဆြဲျခံဳထားတယ္
သူ႔အစာအိမ္မွာ ဆူဆူညံညံ မီဒီယာေတြမရွိဘူး
စာရြက္အေဟာင္းေပၚက ကာရန္ေတြ
[ ဘာပဲေျပာေျပာ အသံုးတဲ႔တယ္ အဟာရ ျဖစ္တယ္ ]
တတိယအခန္းက သားသည္အေမ ႏို႔သက္ေနတယ္
ေဘးဘယ္ညာကလမ္းေတြ
ကားသံ ဟြန္းသံ မရွိဘူး
ဒါေပမဲ႔ အစာအိမ္ေတြ တဝီဝီနဲ႔ ျဖတ္ေမာင္းသြားၾကတယ္
တစ္ခ်ိဳ႕ ဝင္တိုက္သြားၾကတယ္
အဲဒီအိမ္ေလး ဆိုးေဆးေတြအကင္းဘူး
ဒါေပမဲ႔ အဆိပ္အေတာက္ကင္းတယ္
အျမီး အေမာက္ေတာ႔ မတဲ႔ဘူး
တစ္ေရြ႕ေရြ႕ေတာ႔သြားေနတယ္
[ဟုတ္တယ္ .. သူေခါက္တုန္႔ေခါက္ျပန္လမ္းမွာ
ဆြယ္တာေလးလြင္႔လြင္႔ပါသြားတယ္]
- - - မႏၱေလး အလြမ္း - - -
ရာသီစာ
မနက္ ၁၀ နာရီ မိနစ္ ၃၀
လက္တံ ၂ ေခ်ာင္းပဲပါတဲ႔ နာရီက ကၽြန္ေတာ္႔ကို ႏွုိးတယ္
ဒါေပ႔မဲ႔ ႏွိုးစက္မပါဘူး ( ခ်ပ္ခ်ပ္ .. . . ခ်ပ္ခ်ပ္ ေတာင္မွ မျမည္ဘူး )
ကုတင္မပါ .. ျခင္ေထာင္မရွိတဲ႔ အိပ္ယာထဲကထြက္
မ်က္ႏွာမသစ္ရေသးေပမဲ႔ ၾကယ္နီတစ္တိုက ေတာ႔ ဘာမွ မေျပာေလာက္ပါဘူး
မီးေထာက္ျခစ္ၾကည္႔ေတာ႔မွ Zippo မဟုတ္တဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ မီးျခစ္ Gas ကုန္ေနတယ္
တစ္၀က္ေလာက္က်န္တဲ႔ အိုးထဲက ေရတစ္ခြက္ခပ္ေသာက္
မေန႔ညက ေသာက္ထားတဲ႔ အရက္ျဖဴတစ္ပိုင္း ၂၅၀ဖိုးက အခုထိမူးတယ္
ေရခ်ိဳးဖို႔သြားမွ ဆပ္ျပာနဲ႔ သြားတိုက္ေဆးဘူးျပားျပားက ကုန္ေၾကာင္းေျပာတယ္
လၻက္ရည္ ... ၂၀၀
ၾကယ္နီ ... ၁၀၀
မီးျခစ္... ၁၀၀
Mask ... ၅၀၀
လိုလိုမည္မည္စြပ္သြားဦးမွ
~~ သက္တန္႔ေရာင္ႏွုတ္ခမ္းရစ္ နဲ႔ အလြမ္းစို မိုးေန႔ ~~~
တစ္ေန႔ .... တစ္ေန႔
တိမ္အထုပ္လိုက္ ခြဲခ်ိဳးျပီ အလုအယက္ျပိဳ
သူ႔ကိုသူ ေဘာင္ခပ္ထားတဲ႔ ျပတင္းေပါက္ရဲ႕
အေနာက္တစ္ေနရာ
တိုးလ်လြန္စြ ...
ငါကိုယ္တိုင္ ငါ႔တစ္ကုိယ္စာ အျပိဳက္ျပိဳက္သြန္းတယ္
ေခါက္ရိုးက်ိဳးသြားတဲ႔ မိုးေန႔ တစ္ေန႔ေပါ႔ ..
လြမ္းတတ္မယ္ .. ဆိုရင္ ...ဆိုရင္ေပါ႔
မုတ္သုန္နယ္ တစ္ခုစာ ..
ရင္တြင္ျပိဳလို႔ ....
ကန္လမ္း .. ျပည္လမ္း ..
ကန္ေဘာင္ေျခရင္း .. တံတားျဖဴကားဂိတ္ ....
ငါမ်က္လံုးထဲ က မိုးေရေတြေအာက္မွာ
ဝိုးဝိုး ဝါးဝါး ျပန္ေတြ႔တဲ႔ ေန႔
ျဖတ္တိုက္ခ်သြား .. ငါ႔ရင္ေပၚကို
သုန္သုန္ျဖဴးေကာင္းတဲ႔
ငါမပိုင္တဲ႔ အလြမ္းနံ႔ သင္းတဲ႔ မိုးေလ .....
အနမ္းတစ္ခုပ္စာ ရွုိက္ဖြာခ်ၾကည္႔ ေတာ႔
လွ်ပ္စီးေတြနဲ႔ ငါ႔ရင္ေတြ အပိုင္းပိုင္း . . .
ျပီးေတာ႔ ....
သူ႔ဆံႏြယ္ေတြ နဲ႔ ကိုယ္သင္းနံ႕ ကို လြမ္းတဲ႔ေန ....
အင္း ... ေခါက္ရိုးက်ိဳးတဲ႔ မိုးေန႔ပါပဲ
တိုးလ်လြန္စြ . . .
သူကိုယ္တိုင္ လဲ သူ႔တစ္ကိုယ္စာ
ျပန္ရြာေကာင္းတုန္းထင္ပါ႔
ငါကိုယ္တိုင္ ငါ႔ကိုယ္ငါ ေဘာင္ျပန္ခပ္ထားတဲ႔
စည္းေတြရဲ ႔ေနာက္တစ္ေနရာ
အလြမ္းေတြ ေျဖေလ်ာ႔ခ်ရင္း
တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ေခၽြ .......
လမ္း
အစတည္းက ယဥ္သကိုေပါ႔
ဘာမွမသဲကြဲဘူး ( ဝိုးတဝါး )
ငါေျပာခ်င္တဲ႔ အသံေတာင္ ငါမၾကားဘူး
ငါကိုင္ထားတဲ႔ ငါ့ရဲ႕လက္ထဲမွာ ေလေတြ အျပည္႔
ေျဖေလ်ာ႔ ခ်ဖို႔ေတာင္ ေတာ္ေတာ္ အားစိုက္ေနရ
အရင္ဆံုးျမင္ရတဲ႔ ေလာက ဆိုတာ ေဇာက္ထိုးၾကီးရယ္ေပါ႔
ငါ႔ခ်က္ၾကိဳးကို ျဖတ္ ... ရိုက္သံ တစ္ခ်က္အၾကားမွာ
စူးစူး ဝါးဝါးေအာ္ရင္ ... ဒီလမ္းေပၚစေလ်ာက္မိ ခ်ိန္ေပါ႔
ဘာဆိုဘာမွ မေသခ်ာဘူး
တစ္ဆစ္ခ်ိဳး လမ္းေပၚရပ္ရင္း
ေမးခြန္းေတြနဲ႔ ထံုမႊမ္း
စြန္းေနတာ အျဖဴ နည္းနည္းေလးမွ မမည္းေသးတဲ႔အခ်ိန္ေပါ႔
မာန .. အတၱေတြ ကမ္းေဝး
အျဖဴပင္လယ္မွာ လက္ပစ္ကူးေကာင္းတုန္း
ထက္ပိုင္းက်ိဳးနင္းေခ်မိ
ေနာက္ျပန္လွည္႔ေလ်ာက္ခ်င္ရဲ႕
မလြယ္မွန္းအသိနဲ႔ ေရွ႕ဆက္ေလ်ာက္ခဲ႔တဲ႔ေကာင္
ငိုစား .. ရယ္စား
မုသားနဲ႔ ဆႏၵေတြ ဒိြဟေတြ လြန္ဆြဲေကာင္းတုန္းေပါ႔
အခ်စ္ .. အလြမ္း
အိပ္မက္ေတြ ခါးေရာ႔ ...
ဘာဆိုဘာမွ မဟုတ္ပဲ မာန္တက္ေနခ်ိန္
ငါဆိုတာကို ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ မေအာ္ႏိုင္ခင္မွာပဲ တစ္ေထာက္နားခဲ႔ရေပါ႔
ေလ်ာက္ခဲ႔မွေတာ႔ လမ္းဆိုတာ ဆံုးမွေကာင္းတယ္
သကၠရာဇ္ အတုိင္းအထြာ တစ္ခုစာ ( ငါ/သူ/သူတို႔ပိုင္ေသာ )
သူသည္ ... ငါသည္ .. မင္းတို႔သည္ နင္းျဖတ္ခဲ႔ၾက
အေကာင္း အဆိုး ဒြန္တဲြ
ေပ်ာ္လို႔ ေတာ႔ ေကာင္းတုန္းပါပဲ
................................................
................................................
တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ျငီးတြား
ငါဆိုတဲ႔ ဘဝကို ျဖတ္အျပီး ရွိုက္သံ သဲ႔သဲ႔ အၾကားမွာ
ေနာက္ဆံုးျမင္တဲ႔ ေလာကၾကီးသည္လည္းေကာင္း ေဇာက္ထိုးၾကီး
ငါကိုင္ထားတဲ႔ ငါ့ရဲ႕လက္ထဲမွာ ေလေတြ အျပည္႔
ငါေျပာခ်င္တဲ႔ အသံေတာင္ ငါမၾကားဘူး
အဆံုးေရာက္ျပီထင္ပါ႔
....................................................
လမ္းဆံုးက တံခါးကို အဖြင္႔
အိုးတစ္လံုးက်ကြဲသံ .... ( .... ခြမ္း .... )
ေၾကးစည္သံကိုပါ သဲ႔သဲ႔ၾကားတယ္
ဘ၀တစ္လံုးစာ ည၏လန္႔ႏိုးျခင္း
မာနေခၽြးစက္မ်ား ... ခို၀င္စီးက်
ပိုက္ထားတဲ႔ အတၱကို အတင္းေျဖေလ်ာ႔ခ်
ငါဆိုတာ .. ျပီးေတာ႔ ငါ၏မ်ား ...
အတုန္းအရံုးလဲျပိဳဆဲ ..
ဆက္ရန္ မရွိေသာ ဇာတ္၀င္ခန္း
အေမွာင္ေတြနဲ႔ ခဏတာ ဟစ္ေအာ္
ေနာက္ဆံုးဆိုတာရဲ႕ေရွ႕ကေန အေတြးတစ္စ
ပဲ႔...တင္..တိုး..လ်...စြာခြာက် . . . .
အလင္းမဲ႔ျခင္းမ်ားနဲ႔ ငါကိုယ္ငါ စိုက္ပ်ိဳး
ပကတိလြန္ဝါဒမ်ားၾကား ေလ်ာဆင္း
ေန႔ခ်င္း .. ညခ်င္း
ႏွလံုးခုန္သံမ်ား ... ဆူ . . . ညံ
ေမာ႔ေသာက္ခဲ႔ေသာ မိုးခါးေရတစ္ခြက္ .. တစ္ဖလား
ေယာင္ရမ္းဆြဲကိုင္ထားတဲ႔ ... မ်က္ရည္စက္နဲ႔ ..
ရိုေသခယမွု အတုမ်ား
တိတ္ဆိတ္ျခင္းနဲ႔ အလြမ္းသင္႔
တက္ . . . က်
က် . . . တက္
တြင္းဆံုးထဲ သို႔ ..
အေမာေျဖ . . . ေခၽြးသိပ္
တိတ္တိတ္ဆူ . .
ငါပိုင္တဲ႔လိပ္ျပာ . . . မင္သက္
(ေၾကာက္ျခင္း . . . ေတြေ၀ျခင္း)
ငါကိုယ္ငါျပန္တူးေဖာ္ျခင္း . . .
ျပန္ေတြ႕ .... ငါ .. ငါ၏ .. ငါကိုယ္တုိင္
အား . . . .
(တိုး. . . .တိတ္)
~~ ေကာင္းကင္အလြန္ခ်ိဳင့္၀ွမ္း၏ တူးဆြျခင္း ~~
စ....ဆံုး ။ ဆံုး....စ
တူးျခစ္ .....ေကာင္းကင္သားအႏွစ္ေအာက္
.......
.......
က်ိဳးေၾကလြန္ စကားလံုးတစ္ခ်ိဳ႕
အရိပ္သံုးပါးနားမလည္ ပံုတိုပတ္စမ်ား
စိမ္ေခၚဘြာမခပ္မွုမ်ား
ေဟာင္းေနေသာ ဘ၀သစ္တစ္ခု
ေမွာ္ရံုေတာ အေဟာင္းမ်ား
ေက်ာရင္ခြဲ ပံုေသနည္းမ်ား
တေရြ႕ေရြ႕ ရွိုက္သံမ်ား
ႏွုတ္ခမ္းပဲ႔ တစ္စံုမီးမွုတ္ျခင္း
ရွဥ္႔ မေလ်ာက္ ပ်ားမစြဲ အာဏာမ်ား
အပူတျပင္းဖာေထးခဲ႔ေသာ အိုဇံုလႊာ
အေရွ႕ရိုးမ မွ မိုးေရစက္မ်ား
ဖတ္လက္စ ငိုမ်က္ႏွာမ်ား
ေကာက္ခ်က္လြဲ ပုဒ္မမ်ား
အခြံလြတ္ အျပန္အလွန္ေလးစားမွုမ်ား
စားသံုးျပီးမုသားမ်ား
ေငြ ေၾကာင္႔ေၾကြေသာ ပန္းမ်ား
ေက်ာခ်င္းတူ ရင္ခ်င္း လဲသူမ်ား
ကာရံလွ အသံ 'အ' သီခ်င္းမ်ား
အနမ္းေပၚ အလြမ္းဆိုးေသာ ပံုျပင္မ်ား
အေနမတတ္ အေသခက္ေသာ မာတိကာေဟာင္းမ်ား
ေဘာင္းဘီ၀တ္ မိုးတိမ္မ်ား
အသင္႔စား ဂုဏ္သိကၡာမ်ား
....ျပီးေတာ႔ ....
ဒုတိယေျမာက္ က်ိဳးေၾကလြန္ စကားလံုးတစ္ခ်ိဳ႕
ဒုတိယေျမာက္ အရိပ္သံုးပါးနားမလည္ ပံုတိုပတ္စမ်ား
ဒုတိယေျမာက္ စိမ္ေခၚဘြာမခပ္မွုမ်ား
ဒုတိယေျမာက္ ေဟာင္းေနေသာ ဘ၀သစ္တစ္ခု
ဒုတိယေျမာက္ ေမွာ္ရံုေတာ အေဟာင္းမ်ား
ဒုတိယေျမာက္ .............
....................................................
....................................................
....ျပီးေတာ႔ ....
တတိယေျမာက္ အသင္႔စား ဂုဏ္သိကၡာမ်ား
တတိယေျမာက္ ေဘာင္းဘီ၀တ္ မိုးတိမ္မ်ား
တတိယေျမာက္ အနမ္းေပၚ အလြမ္းဆိုးေသာ ပံုျပင္မ်ား
တတိယေျမာက္ အေနမတတ္ အေသခက္ေသာ မာတိကာေဟာင္းမ်ား
တတိယေျမာက္ ကာရံလွ အသံ 'အ' သီခ်င္းမ်ား ...........
တတိယေျမာက္ ..............................
...........................................
...........................................
~~ ယုတၱိကင္းတဲ႔ မနက္ျဖန္ ~~
ထက္ပိုင္က်ိဳးသုည တစ္လံုး
အေရြ႕ သုည နဲ႔ သူ႔ကိုယ္သူေရႊ႕တဲ႔ ေန႕ . . .
သူ႕ရင္ သူခ်ိဳး အိပ္မက္ ကို ေရာင္စံုဆိုး .... ယုတၱာ ကင္းတဲ႔ အခ်ိဳးနဲ႔
၀ ၁ ၂ ၃ ၄ ၅ ၆ ၇ ၈ ၉ .... ၉ ၈ ၇ ၆ ၅ ၄ ၃ ၂ ၁ ၀
သူတို႔ ကိုယ္သူတို႔ တံဆိပ္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ကပ္ျပီးျပံဳးျပၾက ....
ယံုခ်င္စရာကို မရွိတာ ....
ေနညိဳခ်ိန္ေတြေတာင္ ေခ်ာင္းတစ္ဟြတ္တြတ္နဲ႔ ...
ERROR ERROR ERROR ..........
မာယာေတြ မာယာေတြ ....အတုန္း အရုန္းျပိဳက်ပံုမ်ား ေျပာပါတယ္
ဟုတ္တယ္ေလ ... ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္က မယံုတတ္တာပါလို႔ ..
အေနခက္ေပမဲ႔ .. အေသတတ္ တဲ႔ ဘ၀ေတြ ပံုတဲ႔ေန႔
ပံုတိုပတ္စ ... အလံုစံု ျပည္ဖံုးကား ခင္း
အတိုးေပၚအရင္းဆင့္ ႏွုတ္ခမ္းပဲ႔ခ်င္းမီးေတ႔ မွုတ္လို႔ရယ္
အဟက္ ! ! ! ....
အိုးကမပူ စေလာင္းကပူ
ဟုတ္ပါ႔ဗ်ာ .. ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ က အေနမတက္တဲ႔ ေကာင္ေလ
တစ္ခ်ိဳ႕ .. တစ္ခ်ိဳ႕ ... တစ္ခ်ိဳ႕ ....
ေဟး !!!!! ငါ႔ ဦးေဏွာက္ထဲ အမဲလိုက္ခဲ႔တုန္းက မင္းတို႔ ဘာရလိုက္လဲ
ကမ္းကမ္းတက္ အျပံဴးနဲ႔ လကြယ္ညေတာင္ ... သူတစ္ကိုယ္စာ လင္းလို႔
ေျပာပါတယ္ .. ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္က မယံုတက္တာပါလို႔ ....
ေဟာဟိုမွာ ... သူလိုငါလို ညေနေတာင္ မာယာေတြ ေပက်ံလို႔
Vector တစ္ပုဒ္လို အလုပ္ေတြ ႐ွုပ္ေနေလရဲ႕
ကဲကဲ မင္းဟာမင္းသာ အေရြ႕ သုည နဲ႔ ေရႊ႕ေတာ႔ ထက္ပိုင္က်ိဳး သုညေရ ...
ငါေတာ႔ .... ပံုျပင္ေတြ .. ယံုတမ္းေတြ လြယ္အိပ္တစ္လံုးနဲ႔ထည္႔
infinity ထိေအာင္ ေပါင္းေတာ႔မယ္
ဟုတ္တယ္ ... ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္က မယံုတတ္တာပါလို႔ ..
အိပ္မက္ပ်ိဳ နဲ႔ အလြမ္းနဲ႔ေရးတဲ႔ သင္ရိုး
မယ္ခ်ိဳ ...
မ်ားမ်ားမေတာင္းဆိုခဲ႔ပါဘူး
မုသားမပါတဲ႔ တစ္ဘ၀စာ ခ်စ္ခြင္႔ေလးရယ္ပါ
ေလးတြဲ႔ လြန္းစြ
မင္းအျပံဳးေတြကို ႐ွိုက္သံုး
မင္းမာနေတြ အတုန္းအ႐ံုး ျပိဳက်တဲ႔ေနမွ ငါလူျဖစ္ခ်င္တာပါ
ငါက လည္း ခက္တယ္
တကယ္ပါ .. သူလိုကိုယ္လို ပါးစပ္ဖ်ားနဲ႔ မခ်စ္တတ္တဲ႔ ေကာင္ေလ
မယ္ခ်ိဳရယ္ ...
ကန္လမ္းေပၚကစကားတစ္ခြန္း
ရင္ထဲစီးက် ေပ်ာ္၀င္ပံုမ်ား
ျပံဳေပ်ာ္ရီေမာလို႔
၂၂ ႏွစ္စာ ဆႏၵတစ္ခု အျပီးအပိုင္သိမ္းပိုက္လိုက္ပံုေပါ႔
ေန၀င္ခ်ိန္ ကန္ေပါင္ေပၚက ကဗ်ာေတြ
စိမ္းစိုၾကည္လဲ႔လို႔ ရယ္
မယ္ခ်ိဳရယ္
အလြမ္းရဲ႕ျပယုဂ္ေလလား
ျပည္လမ္းကားဂိတ္ၾကီးကို
ေခါက္႐ိုးခ်ိဳးသိမ္းထားခ်င္ရဲ႕
မင္းဆံႏြယ္ေတြကို ဖြဖြနမ္း
ငါ႔အိမ္ျပန္လမ္းေတြ အေနခက္ခဲ႔ေပါ႔
ထံုမႊမ္းလိုက္စမ္း မင္းရဲ႕တစ္ပတ္စာ အနမ္းေတြနဲ႔ . . . . . .
~ ေနာက္ေက်ာဘက္က ရင္တစ္ျခမ္း ~
မ်က္ရည္အိုင္တဲ႔ ရင္တစ္ျခမ္း
က်ည္ရာ ဗရပြနဲ႔ ဗံုး သင့္လို႔
နလန္ထႏွလံုးသားေတြ ပံုပ်က္ပန္းပ်က္
အစာငတ္ေရငတ္နဲ႔ အေျဖမထြက္တဲ႔ ပု စၦာေတြေပါ႔
စစ္ျပိဳင္ မာနေတြနဲ႔
လက္သံုးစကားတုိင္းမွာ ေမတၱာမပါဘူး
မိန္႔သံတစ္ခ်က္
သူတို႔ အာဃာဓေတြ ျဖဴေဖ်ာ႔ေဖ်ာ႔ေသြးဆာလာပံုေပါ႔
အမွန္ေတြမ်ားလို႔ မွားကုန္တာလား
ေသသူေသ ေၾကသူေၾက
မိဘမဲ႔သလို သားသမီးမဲ႔
ရက္စြဲေတြနင္းေခ် .. သကၠရာဇ္ေတြ ျပိဳေတာင္
ငိုသံေတြမရပ္ဘူး
ေတြးမိတိုင္း ရင္ဘတ္မွာတစ္ဆစ္ဆစ္နာ
ပကာသန မုသားေတြေၾကာင္႔ေပါ႔
အသနားခံ ႏွလံုးသားေတြ မုန္တိုင္းရပ္ဝန္းႏွယ္
က်ိဳးေၾကကြဲအက္ ...
ဤသည္သာ ကာရန္မလွတဲ႔ ပန္းခ်ီ တစ္ပုဒ္ ...
လက္နက္ကို သီအိုရီ ေပါင္းစံုနဲ႔လုပ္ ... ထုတ္
လူသားစာနာမွုဆိုေတာင္ ေထာင္႔တစ္ေနရာမွာ
အမိွုက္တစ္စေလာက္ေတာင္ တန္းဖိုးမဲ႔ရ
(ဟုတ္တယ္ ... ျငိမ္းခ်မ္းေရးမဲ႔ သီအိုရီ နဲ႔ ကမၻာကို ပ်ိဳးေနၾကတယ္)
ျမင္ၾကည္႔စမ္း .. ေဟာဟိုမွာ ရင္ဘတ္ေတြမ်က္ရည္စို႔လို႔
ဒါေတြသာပံုျပင္တစ္ပုဒ္ဆို ငါကိုယ္တုိင္ မီးတင္ရွို႕ရဲ႕
ေဟာ ... ေျပာရင္းဆိုရင္း
ကမၻာ႔ရြာရဲ႕ေနာက္ေက်ာဘက္က ရင္တစ္ျခမ္း မ်က္ရည္းတစမ္းစမ္းနဲ႔ ...
ေမာင္မိုးခ်ိဳ
~ အိပ္မက္ပ်ိဳ နဲ႔ အလြမ္းရင့္တဲ႔ မာတိကာ ~
အေျဖတိုင္းမွာ အႏုတ္ေတြနဲ႔
ဒီဂရီ မမွန္တဲ႔ ၾတိဂံ တစ္ခုထဲပိတ္ေလွာင္ၾကပ္
အိပ္မက္ခါးေတြ တစ္ရွိုက္စာ
စာစာနာနာ ေ၀စမ္းပါဦး အလြမ္းေတြရာ
ငါသည္လည္းေမာလွျပီ
စကားၾကိဳးခိုင္ခိုင္ ေတြနဲ႔ ေဆာက္ခဲ႔တာပါ
အခုေတာ႔......
ငါ႔အတြက္ ည....ဆိုတာ အေမွာင္နဲ႔ ကတဲ႔ ကၾကိဳးေပါ႔
ၾကည္႔စမ္း .. ဟိုးမွာ ငါအိပ္မက္ေတြ ငိုေနတယ္
မယ္ခ်ိဳ.... ရယ္
တစ္ပတ္ တစ္ည ... အလြမ္းပံုျပင္ထဲ ထပ္ထပ္ရစ္
အလြမ္းလြန္ ပံုေဆာင္ခဲလို
အလင္းႏွစ္ တစ္ခုစာ အိပ္မက္ေတြ တစ္ေပြ႔တစ္ပိုက္နဲ႔ေပါ႔
တယုတယ ပ်ိဳးခဲ႔တဲ႔ အိပ္မက္ေလး ရယ္
နင္႔ အနမ္းေတြမွာ အက္သံမပါေအာင္ ငါဆုေတာင္းလို႔
မယ္ခ်ိဳ....ရယ္
ရင္နာေအာင္ တစ္ဖက္သပ္လြမ္း
ငါကိုငါ ဒီဂရီလြန္ စက္၀ိုင္းတစ္ခုထဲ အထပ္ထပ္ႏွစ္လို႔ .....
ေမာင္မိုးခ်ိဳ
~ တိမ္မေသခင္က ပန္းပြင့္ကို ျငိမ္း မႈတ္တဲ့လက္ေရး ~
ငါသည္ ပကာသနမဲ႔ျပပုဂ္ေတြဆိုးျပီး လြင့္တဲ႔တိမ္
အလင္းႏွစ္အတိုင္တာ တစ္ခုစာ
ငါ႔ကိုယ္ငါ အႏူးညံ႔ဆံုးဖိအားတစ္စံုနဲ႔
အလင္းဖြဲ႔သီအိုရီ ေအာက္ အတုန္းအရုန္း ဝတ္တြားခယ
3D လြတ္နယ္တစ္ခုစာဆိုပါစို႔
ႏွုတ္ခမ္းမွာခရမ္းရစ္ သူ႔ပန္းေတြစို ... ေျခာက္
အႏွိုင္းရတရား နယ္လြန္ထဲေပါ႔
သင္သည္သာပန္းျဖစ္၍ သင္သည္ေၾကြေလာ႔
ငါသည္သာ မွုတ္ျငိမ္းအံ႔
ဇီ၀ဆန္႔က်င္ျခင္းရဲ႕ အျပံဳး
ငါသည္ပန္းျဖစ္အံ့ သင္ျငိမ္းႏိုင္အံ႔ေလာ
ငါ႔၏ေဗဒနဲ႔ ငါအလင္းတို႔ျဖာလင္႔ေတာ႔
ငါသည္ မနက္ခင္းတစ္ခုစာ ရိကၡာေတြ ထုပ္ပိုးထားသည္
မုန္သုန္ရပ္၀န္းႏွယ္ သင္ခက္ခက္ခဲခဲ တူးျခစ္ေလာ႔
ငါသည္သာ သမိုင္းတစ္ပိုဒ္ျဖစ္၏
ငါစ်ာပန သင္႔ကို အလည္ဖိတ္ရဲ႕
ငါ၏ ဆင့္ကဲျဖစ္စဥ္ရပ္ေတာ႔အံ႔
သံသရာ အတြက္ ေတးတစ္ပုဒ္ ဆိုစို႔
သံျပိဳင္မဟုတ္ေတာင္ အလြမ္းေတးမဟုတ္ေလာက္ဘူး
(ငါတို႔လက္ေရးေတြ ခိုင္ခံ႔လို႔ရယ္)
အလည္လာအံ႔
ငါ႔ပြင္႔ဖတ္ေတြ လိွုင္လိွုင္ေဝခ်ိန္
သင့္ကမ္းၾကိဳျခင္းကို မျငင္းေတာ႔
သည္ေလာက သည္ကာလ သည္
စိမ္း .. စို ... ေအး ... ျမ ... ေလာ႔
ေမာင္မိုးခ်ိဳ
“ ေခတ္တစ္ေခတ္၏ လေရာင္ပန္ေသာ ႏွင္းဆီ ”
၁၉၈၅ လြန္ေခတ္ ..
သားေခ်ာ႔ေတးေတြညံစီလို႔ ...
သူမရဲ႕ အျပံဳးေျခာက္ေျခာက္မွာ မိုးသံေလသံကင္းတယ္ ...
သူမေလ ..
လြင္ျပင္သံဆူတဲ႔ ရင္နဲ႔ ၾကည္တယ္ ...
ကၽြန္ေတာ္ ေလွ်ာက္မဲ႔လမ္း ... သူမေက်ာနဲ႔ ခင္းလို႔ေပါ႔ ...
အဲဒီေန႔ နာရီကိုေမာ႔ၾကည္႔ေတာ႔ ၾကယ္ေတြ စင္စင္ျပံဳးလို႔ ...
ေမွာင္မိုက္ကာ ေ၀၀ါး
ကၽြန္ေတာ္အမိုက္လမ္း ဒီေရတက္ခ်ိန္ေပါ႔
ျပန္မၾကည္႔ခဲ႔မ်က္ရည္
စဥ္စားၾကည္႔ ရင္ မေန႔ကလိုပဲ .. ဆူးနစ္လို႔
၅၂၈ ထက္ ၁၅၀၀ ကိုပိုခဲ႔လို႔ေလ
ဘ၀ဒီေရက ၾကမ္းပ ..
အိပ္တန္းတက္ခ်ိန္တုိင္း လွိဳင္းၾကီးတယ္
သူမကို လြမ္းတဲ႔လြမ္းေတြ လိွဳက္တက္လို႔ေပါ႔ ......
ေစ်းဗန္းေခါင္းမရြက္ေပမဲ႔ .. တူသံေပသံေတြနဲ႔ သူမေလ
လခစားနဲ႔ေကၽြးခဲ႔တဲ႔ ေန႔ေတြဟာ လတ္ဆတ္လို႔ရယ္
ေခၽြးစက္ေတြၾကားက အျပံဳးက
ရင္ဘက္ကို တခ်က္ခ်က္ေဆာင္႔တယ္
သူမေလ ...
ရင္ခြင္ၾကမ္းၾကမ္းနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ကိုၾကိဳဆဲ
ဘယ္အခ်ိန္ျပန္မယ္မသိတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ အတြက္ေလ
သူမရဲ႔ ပါးေရတြန္႔ေတြ နဲ႔ အျပံဳး ဆူဆူညံလို႔ ...
တမ္းတေနတယ္ .. ကိုယ္အျပစ္နဲ႔ကိုယ္ တိတ္တိတ္ညံဆဲ
ကာလေဒသ မူးမူးနဲ႔ အနည္က်တယ္
အျမဲသစ္ေနတဲ႔ အေဟာင္းေတြၾကားထဲေလ်ာက်
ကႏၱာရထဲ ေလွတစ္စင္းနဲ႔ အလည္ထြက္သလိုေပါ႔
သာမညေပါျပီး အဓိကမဲ႔လို႔ရယ္
ေၾသာ္ ....
အလြမ္းေတြ စက္စက္က်
ဒီလို နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ဘ၀ ေနညိဳတယ္ ....
ေျပာခြင့္ရဦးမယ္ဆိုရင္ေလ ..
ဒီေန႔လိုညမွာ ကၽြန္ေတာ္အိမ္ျပန္လမ္းကိုတမ္းတတယ္
လြင္ျပင္သံဆူတဲ႔ သူမရင္ကိုလြမ္းတယ္
သူေက်ာနဲ႔ခင္းခဲ႔တဲ႔လမ္းကို မေလွ်ာက္ခဲ႕တဲ႔သူေလ
မိုးသံေလသံ ကင္းတဲ႔ သူမ အျပံဳးေျခာက္ေျခာက္ေတြကို လြမ္းရဲ႕
ျပန္သြားခ်င္ရဲ႕
သားေခ်ာ႔ေတးေတြညံတဲ႔ ၁၉၈၅ လြန္ေခတ္သို႔ ......
ေမာင္မိုးခ်ိဳ
~~ ဧပရယ္ ေႏြလယ္က ပိေတာက္ကၾကိဳး ~~
ေဝတယ္ ....
ဟုတ္တယ္ ေဝေနၾကျပီ
သူ႔အဆင္း သူ႔အခ်င္း နဲ႔ ေဝတယ္
သူဟာ သူျဖစ္ေၾကာင္း ေၾကညာျပီးေတာ႔ကို ေဝတယ္
ပိေတာက္ေတြမ်ား အံ့ရဲ႕
တစ္ႏွစ္မွာ တစ္လတည္း
အဂတိ မလိုက္ပဲကို ေဝတာ
တစ္ျပိဳက္ ႏွစ္ျပိဳက္မိုး
ဖတ္စြတ္ရံုမိုး ဘယ္ေတာ႔မွ မသည္းမဲ႔မိုး
သူ႔ေၾကာင့္သူတို႔ ေဝသည္ေပါ႔
ေပ်ာ္ၾကတယ္ ... ဟုတ္တယ္
အေပ်ာ္ရင္ေတြ ကိုယ္စီနဲ႔ ေပ်ာ္ေနတယ္ ...
ေရွးသူေတြေျပာ သလို .. အခါၾကီး ရက္ၾကီးမို႔ထင္ပါ႔
ေလာကီသားေတြက ေလာကီလိုေပ်ာ္တယ္
ေလာကုတၱရာသားေတြက ေလာကုတၱရာလိုေပ်ာ္တယ္
ငါသည္လည္း ေလာကီသာေပမို႔ ..
မင္းသည္လည္း ေလာကီသားေပမို႔ ထင္ရဲ႕
မင္းအတြက္ ေရတစ္ဖလားခပ္လား ခပ္ရဲ႕
ေလာင္းလား ေလာင္းရဲ႕
ေႏြဂိမာန္ ရဲ႕ သၾကၤန္
ေနပူၾကဲၾကဲမွာ ေရပြဲလဲ ဝင္ရဲ႕
အေပ်ာ္ေတြ ကိုယ္စီကူးလို႔
ရင္ခုန္သံေတြထပ္တူညီရဲ႕ ....
(အမုန္းေတြ ကို အတာေရနဲ႔ ေဆးတယ္)
မိရိုးဖလာ ေပမို႔ .. ကုသိုလ္ပြဲလည္း ဝင္ရဲ႕
ကုသိုလ္ ကိုယ္စီ ပြား .... ရင္တကာကို ေအးေစရဲ႕
ေႏြအလည္မွာက်တဲ႔ သၾကၤန္
အပူရင္ကို ေအးေစရဲ႕
ေရတစ္ ဖလား ပိေတာက္က တစ္ခက္နဲ႔
အလြမ္းရက္ရွည္သူေတြလည္း ရွည္
ငိုမ်က္ရည္ဝိုင္း ... ဝမ္းနည္းသူလည္းနည္းရဲ႕
............................
............................
အားလံုးျပည္ဖံုးကားခ်
ပိေတာက္လည္းေၾကြ ... ေရမစိုေတာ႔တဲ႔ ႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္
အဲဒီေန႔ ... ကဗ်ာဆရာ တစ္ေယာက္ေလ
သူကိုယ္တုိင္ပ်ိဳးတဲ႔ သၾကၤန္ပတ္ပ်ိဳးကို အသာခ်လို႔
ပိေတာက္ပန္းေျခာက္ေတြနဲ႔
အလြမ္းေတြေကာက္ေနေလရဲ႕
ေနာက္တစ္ႏွစ္စာ ထင္ပါ႔
ေမာင္မိုးခ်ိဳ
ေျခရာေတြျခားတဲ့ ေႏြဦးေကာက္ေၾကာင္း
ေႏြရာသီတစ္ပတ္ႏြမ္း ....
အလြမ္းၾကမ္းေတြေၾကြလို႔
ငါရင္ဘတ္မွာ တိတ္တိတ္ငို
ေမ်ာ္လင္႔လို႔ မရဲေတာ႔တဲ႔ ေႏြည
ငါ႔ရင္ခုန္သံေတြ တေငြ႔ေငြ႔ေလာင္ရဲ႕
ေႏြေန ရယ္ ..
ရင္က အလြမ္းကို ပိုၾကမ္းေစတာလား
(ဟုတ္တယ္ ... မ်က္ရည္ေတြေတာင္ ခမ္းေတာ႔မတက္)
အရင္ေႏြညေတြနဲ႔ျခား
ငါဘ၀မွာ မေတာင္းတခဲ႔တာ ဒီလိုအခ်ိန္ေတြ
တစ္ေယာက္ ပခံုးေပၚ တစ္ေယာက္ေက်ာ္ၾကည္႔လို႔
ဆန္႔က်င္ရာကို ထြက္ခဲ႔ၾကေပါ႔
မင္းေျခရာနဲ႔ ငါေျခရာ တန္းတန္းၾကီး ဆန္႔က်င္လို႔ ေလ
ကိုယ္႔ခံယူခ်က္နဲ႔ကို
ရင္ဘတ္ကို ကိုယ္စီ ရင္းလို႔
အလြမ္းေတြေပြ႔ရင္းေပါ႔ .......
( ဟုတ္တယ္ ... တစ္ေပြ႔တစ္ပိုက္နဲ႔ ... မ်က္ရည္ကိုယ္စီနဲ႔ )
ေႏြရြက္၀ါေတြရယ္ ေၾကြပါ႔
အရင္လို အျပံဳးေတြ ခမ္းနားခဲ႔တဲ႔ ညေနေတြကို လြမ္းမိ
ျဖစ္ႏိုင္ရင္ေလ
ငါ မင္းကို ေႏြေလ႐ူးတစ္သုတ္နဲ႔ ကံ႔ေကာ္ေတြ ထုပ္ေပးခ်င္ေသးရဲ႕
ေႏြေန႔လယ္ေခါင္ေခါင္
ငါရင္မွာ အလြမ္းမိုးေတြ တ၀ုန္း၀ုန္းရြာလို႔ ေကာင္းတုန္း
(ဟုတ္တယ္ .... ေခ်ာ္ရည္မိုးေတြ ထင္ပါ႔ )
ေႏြဦးရဲ႕ေကာက္ေၾကာင္း
မ်ဥ္းေကာက္ေတြနဲ႔ဆြဲလား ဆြဲရဲ႕
အိပ္မက္ေဟာင္းထဲ က နတ္ပ်ိဳမရယ္....
ငါေလ ... မင္းကို အခုထိလြမ္းလို႔
ေႏြညေတြကို .. မင္းအျပံဳးေတြ ေတြးရင္း ျဖတ္ဆဲ
ငါေလ အလြမ္းေတြဆို႔လို႔ ..........
ေမာင္မိုးခ်ိဳ
အနားသပ္ၾကမ္းတဲ႔ ေလေျပ
မ်က္ရည္က်မိတာပါ ..
ေတြးမိတာမဟုတ္ဘူး .. အေတြးထဲ၀င္လာတာ
မင္းအိပ္မက္လို ငါဘ၀က မခ်ိဳဘူး ...
ၾကမ္းျပင္ၾကမ္းေပၚလွဲ ... ငါ ၾကယ္ေတြခူးခြင္႔မရွိေသးတာပါ
ညဆိုတာ ... ေမွာင္တက္ရံုတစ္ခုတည္းမဟုတ္ဘူး
အေနမတက္ရင္ေၾကြတက္တယ္
မ်က္ရည္က်မိရံုပါ
မင္းနင္းတက္ခဲ႔တဲ႔ ေလွခါး
ၾကည္႔စမ္း .... ျမင္တက္မယ္ဆိုရင္ေပါ႔
အဲဒီေလွခါးဟာ ငါကိုယ္တိုင္ပါ
မျငင္းခဲ႔တာ မဟုတ္ဘူး
မျငင္းခ်င္ခဲ႔တာ
လြမ္းမိရံုပါ .....
အေနမတက္တဲ႔ ၾကယ္ပဲေၾကြခဲ႔တာ ရင္မကြဲေလာက္ပါဘူး
မပိုင္ေတာ႔တဲ႔ရင္ ... အေနမတက္တဲ႔ ငါ
ခဏစာ ရင္ကြဲလို႔
လြမ္းမိရံုပါ ...
ေမာင္မိုးခ်ိဳ
ရင္ခြင္ေဝးတဲ႔ ညေန ....
ပကာသန မဆန္တဲ႔ ရင္ခုန္သံ
အိပ္မက္မွာ ငိုသံပါတယ္
လမ္းခြဲဖို႔အားမရွိသလို ... ေပါင္းစပ္ဖို႔ အင္အားမရွိ
အလြမ္းေတြစီးတဲ႔ျမစ္ေပါ႔
(ဟုတ္တယ္ ... အခုစီးေနတယ္)
မုသားဆန္ဆန္ေျပာရရင္
အေျခအေနမတူတဲ႔ .. ဘဝ
ငါရင္ေတြ မီးျမိဳက္ျမိဳက္ေလာင္
အဲဒီေန႔
ေတာင္စြယ္မွာ မိုးညိဳတယ္
(ဟုတ္တယ္ .. မိုးေတြကို မိွုင္းလို႔)
ရက္ဆက္တဲ႔ အလြမ္း
ရင္ဘက္ၾကမ္းေတာင္ ... မ်က္ရည္ဆို႔တယ္
ေခၚသံေတြေဝး .....
ႏွလံုးသား တစ္ခု ေၾကြတာ စ်ာပန လိုလား
(ဟုတ္တယ္ .. ပို႔သူ မဲ႔လို႔)
ေနစြဲ ေတြ ျပိဳင္းျပိဳင္းက်ိဳး ...
ရင္ခြင္ေဝးတဲ႔ ညေန ....
မိုးခ်ိဳ